سدیم سیانات : خواص، سنتز، طیف FTIR و رامان، هیدرولیز و کاربرد آن!

 

سدیم سیانات یک ترکیب شیمیایی به شکل جامد سفید رنگ می باشد که یک ساختار شبکه کریستال رومبوهدرال مرکزی در دمای اتاق دارد. این ماده یک نوکلئوفیل ایده آل است، و این خاصیت آن را به مهمترین عامل اصلی در واکنش های خاصی از قبیل تولید کریل اگزازولیدون تبدیل می کند.

 

سدیم سیانات یک ترکیب مفید در تولید اوره نامتقارن است که دارای طیف وسیعی از فعالیت های بیولوژیکی می باشد که عمدتا در میان واسطه های آریسی ایزوسیانات قرار می گیرد. چنین واسطه هایی و همچنین این ماده در پزشکی به عنوان وسیله ای برای مقابله با اثرات سرطان زا بر روی بدن استفاده شده اند.

 

خواص و مشخصات شناسایی سدیم سیانات

 

خواص  مشخصات
شکل فیزیکی                                                     جامد سفید رنگ فرمول شیمیایی                                                                  NaOCN
دانسیته                                                             (g/cm۳)۱.۸۹۳ وزن مولکولی                                                          (g/mol)65.01
نقطه ذوب                                                                   (۰C)550 شماره (CAS No)                                                          ۹۱۷-۶۱-۳
حلالیت در آب (در دمای ۲۵ درجه سانتیگراد)                  (g/100ml)11.6 ساختار کریستالی                                                  رومبوهدرال

 

روش سنتز

 

سیانات سدیم از طریق واکنش اوره با کربنات سدیم در دمای بالا به طور صنعتی تهیه می شود:

 

۲OC(NH۲)۲ + Na۲CO۳ → ۲Na(NCO) + CO۲ + ۲NH۳ + H۲O

 

همچنین این ماده می تواند در آزمایشگاه توسط اکسیداسیون سیانید در محلول آبی با یک عامل اکسید کننده خفیف مانند اکسید سرب آماده شود.

 

طیف های FTIR و رامان سیانات سدیم

 

طیف های FTIR و رامان سیانات سدیم

 

هیدرولیز سدیم سیانات

 

در مطالعاتی هیدرولیز سیانات ها به آمونیاک و دی اکسید کربن با زمان توصیف شده اند. سیانات ها در همان محلول های آبی ایجاد می شوند که آمونیاک و کربنات را تشکیل می دهند.

 

مطالعات هیدرولیز بیشتر در دسترس است که با سیانات سدیم انجام می شود، که نتایج متفاوتی را با توجه به شرایط آزمایش مورد استفاده نشان می دهد. انتظار نمی رود که سیانات های مختلف در رابطه با رفتار هیدرولیز خود متفاوت باشند.

 

در یک مطالعه هیدرولیز سیانات پتاسیم در محلول های مختلف pH بافر در یک آزمایش غربالگری اولیه ارزیابی شده است. بر اساس نتایج آزمون اولیه، میزان هیدرولیز سیانات پتاسیم ۴۷٪ در pH=9 پس از ۵ روز در دمای ۵۰ درجه سانتیگراد ثبت شده است و میزان هیدرولیز در pH=4 و pH=7 تقریبا ۱۰۰٪ بوده است.

 

حلالیت سیانات سدیم در آب

 

حلالیت سیانات سدیم در آب

 

در یک مطالعه حلالیت آب با سیانات سدیم و همچنین هیدرولیز آن در دمای ۲۰ درجه سانتیگراد ثبت شده است. نتایج نشان داده اند که سیانات ها در آب هوازی در pH=7 و ۲۰ درجه سانتیگراد برای حداقل ۱۰ روز پایدار هستند و در نهایت تحت هیدرولیز قرار می گیرند تا کربنات آمونیوم را تولید کنند. در محلول بی هوازی، سیانات ها به مخلوطی از آمونیاک و اسید فرمیک کاهش می یابند.

 

سدیم سیانات محلول در آب است و تجزیه می شود تا کربنات سدیم و اوره را تشکیل دهد. تشکیل همزمان اوره و کربنات از محلول های آبی سیانات سدیم در حدود ۶۰ درجه سانتیگراد و ۸۰ درجه سانتیگراد اتفاق می افتد که واکنش ها را می توان با فرمول های زیر بیان کرد:

 

 

+NCO+ ۲H۲O => CO۳۲-+ NH۴

 

NCO+ NH۴+ => CO(NH۲)۲

 

پایداری سیانات در دمای اتاق در محلول های بافر در مقادیر مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. برای مطالعات انجام شده در دمای ۵ درجه سانتیگراد، pH=5.0 استفاده شده است. میزان تجزیه با توجه به یون سیانات، یک واکنش درجه اول ظاهری را نشان داده است.

 

پایداری سیانات در آب مقطر نیز ابتدا در pH=6.8 مشاهده شده و نمونه های آب رودخانه ای از رودخانه های بزرگ و کوچک میامی استفاده گردیده است. در محدوده دما مورد مطالعه، در pH برابر یا بیشتر از ۷.۲، یون سیانات بسیار پایدار است و در دمای اتاق، محلول های سیانات بیش از ۴ هفته باقی مانده بودند.

 

درمان بیماری های سلولی

 

درمان بیماری های سلولی

 

سدیم سیانات به عنوان یک درمان بالقوه برای نوعی بیماری سلولی عنوان مقاله ای است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شده است. در چکیده این مطالعه آمده است که سی و یک بیمار مبتلا به نوعی بیماری سلولی، با رنج سنی هفت تا ۴۹ سالگی، به مدت ۶ تا ۱۸ ماه، داروهای ضد عفونی کننده سیانات سدیم به میزان ۱۰ تا ۳۵ میلی گرم در هر کیلوگرم وزن بدن، در روز و به روش خوراکی مصرف داده کرده اند.

 

کربامیلاسیون آمینو ترمینال والین هموگلوبین مربوط به دوز بوده و از ۰.۰۳ تا ۰.۶۷ مول گروه کربامیل در هر مول از تترامر هموگلوبین متغیر مورد استفاده قرار گرفته است. هیچ اثرات سمی در دوز ۳۵ میلی گرم در هر کیلوگرم در روز یا کمتر مشاهده نشده و تنها ناراحتی های گاه به گاه گوارشی و خواب آلودگی رخ داده است.

 

مطالعات قبلی نشان داده شده است که از سدیم سیانات برای کاهش میزان همولیتیک نیز می توان بهرره برد. افزایش سیانات در غلظت هموگلوبین (۳ تا ۳۸ درصد) مربوط به دوز بوده و منجر به کاهش تخریب سلول های قرمز شده است.

 

تجزیه و تحلیل گذشته نگر از سوابق بیماران نشان داده است که کاهش آماری معنی دار در میانگین فراوانی بحران ها (از ۳.۶ تا ۲.۱ بحران در سال) بین دو گروه از بیماران مبتلا به کم (بیشتر از ۰.۳ مولر گروه کربامیل در هر مول از تترامر هموگلوبین) و بالا (کمتر از ۰.۳ مول) بوده است.

 

اگر چه این مطالعات، ایمنی بلندمدت و مفید بودن بالینی سدیم سیانات را نشان نمی دهند، اما برای ارزش بالقوه آن برای پژوهش های بعدی، بسیار می توانند مفید واقع شوند.

 

 

جهت جستجوی محصولات شیمیایی اینجا جستجو کنید.

خرید مواد شیمیایی از این سایت تحت گارانتی دکتر شاهرضایی می باشد.