پررنیک اسید

 

پررنیک اسید یک ترکیب شیمیایی است که در حالت جامد خود به شکل پودر زرد کم رنگ وجود دارد. این ماده در حضور یا عدم حضور آب می تواند فرم های مولکولی مختلفی به خود بگیرد. اگر این ترکیب برای مدت چند ماه نگهداری شود، کریستال های HReO تجزیه و شکسته می شوند.

 

برای بیشتر اهداف، اسید پررنیک و اکسید رنیوم (VII) به جای یکدیگر استفاده می شوند. به زبان ساده، رنیوم را می توان در اسید سولفوریک یا نیتریک غلیظ حل کرد و اسید پررنیک تولید کرد. در حضور گرما حالت جامد اسید پررنیک به طور مستقیم و بدون ایجاد حالت مایع، تصعید شده و به نمونه گازی آن تبدیل می شود.

 

گونه های نادری از یک اکسید فلزی می تواند وجود داشته باشد که با آب هماهنگ شده و لینک های کئوردیناسیونی تشکیل می شود. اغلب گونه های فلزی-اکسو-آکو نسبت به هیدروکسیدهای مربوطه ناپایدار هستند:

 

M(O)(H۲O) → M(OH)۲

 

دو اتم رنیوم، هندسه اتصال متفاوتی دارند که یکی چهار ضلعی و دیگری هشت ضلعی است و لیگاندهای آب با ساختار هشت ضلعی کئوردیناسیونی ایجاد می کند، و فرمول HReO برای نمونه گازی پیشنهاد شده است، که دارای ساختار چهار ضلعی یا اکتاهدرال می باشد.

خواص و مشخصات شناسایی پررنیک اسید

 

خواص  مشخصات
شکل فیزیکی                                                     جامد زرد کم رنگ فرمول شیمیایی                                                                  H۴O۹Re۲
حلالیت در آب                                                                         محلول وزن مولکولی                                                      (g/mol)251.205
اسیدیته (Pka)                                                                         ۱.۲۵- شماره (CAS No)                                                      ۱۳۷۶۸-۱۱-۱

 

سنتز پررنیک اسید

 

در سال ۲۰۰۹ میلادی مقاله ای با عنوان سنتز اسید پرنیک با استفاده از استخراج با حلال منتشر شده است.در این مقاله نتایج تحقیق در مورد تولید اسید پرنیک از محلول های آبی پرنات آمونیوم با غلظت ۲۵ گرم در لیتر با استفاده از روش استخراج حلال ارائه گزارش شده است.

 

نشان داده شده است که اسید پررنیک را می توان از طریق استخراج ReO۴ با محلول ۵۰٪ تری بوتیل فسفات (TBP) در تولوئن از محلول آبی پرنات آمونیوم اسیدی با سولفوریک (VI) اسید، pH=1.0 و داشتن میزان بیشتر ReO۴ از فاز آلی توسط آب با دمای ۸۰ درجه سانتی گراد بدست آورد.

 

جداسازی کامل رنیوم از یون های آمونیوم پس از استخراج مکرر امکان پذیر می باشد. در نتیجه اسید پررنیک با غلظت حدود ۷۰ گرم در لیتر Re به دست آمده، که پس از آن غلیظ شده تا به سطح ۳۰۰ گرم در لیتر Re برسد.

 

بنابراین اسید پرنیک تولید شده با غلظت ۳۰۰ گرم در لیتر Re حاوی بیش از ۰.۰۱ گرم در لیتر ناخالصی متشکل از یون های فلز (سدیم، پتاسیم، منیزیم) و آمونیوم نبوده است.

 

واکنش پذیری پرنیک اسید

 

اسید پررنیک یا اکسید بی آب مربوط به آن در هنگام تصفیه با سولفید هیدروژن به هپتاسولفید دی رنیوم تبدیل می شود:

 

واکنش پذیری پرنیک اسید

 

هپتاسولفید که ساختاری پیچیده دارد، هیدروژناسیون پیوندهای دوتایی را کاتالیز می کند و مفید است زیرا ترکیبات گوگرد را تحمل می کند، زیرا آنها کاتالیزورهای فلز نجیب را مسموم می کنند.

 

اسید پرنیک در حضور اسید کلریدریک در حضور تی اترها و فسفین های سوم کاهش می یابد تا کمپلکس های رنیوم (V) با فرمول ReOCl۳L۲ حاصل شود. اسید پررنیک همراه با پلاتین بر روی یک سیستم منجر به ایجاد کاتالیزور هیدروژناسیون و هیدروکراک برای صنعت نفت می شود.

 

به عنوان مثال، سیلیس آغشته به محلول اسید پرنیک به همراه هیدروژن در دمای ۵۰۰ درجه سانتیگراد کاهش می یابد. این کاتالیزور در دهیدروژناسیون الکل ها استفاده می شود و همچنین باعث تجزیه آمونیاک می گردد.

 

تجزیه و تحلیل شیمیایی:

 

واکنش پذیری پرنیک اسید

 

اسید پررنیک پیش درآمد انواع کاتالیزورهای همگن است، برخی از آنها در برنامه های کاربردی جایگزین امیدوار کننده است که می تواند هزینه بالای رنیوم را توجیه کند.

 

در ترکیب با آرسین سوم، اسید پرنیک یک کاتالیزور برای اکسیداسیون آلکن ها با پراکسید هیدروژن می دهد. اسید پرنیک باعث کمبود آب اکسیم ها و تبدیل به نیتریل ها می شود. اسید پرنیک همچنین در ساخت اهداف اشعه ایکس نیز استفاده می شود.

 

 

جهت جستجوی محصولات شیمیایی اینجا جستجو کنید.

خرید مواد شیمیایی از این سایت تحت گارانتی دکتر شاهرضایی می باشد.