کلرید نیکل(II)

 

کلرید نیکل(II) یک ترکیب شیمیایی به شکل پودر کریستالی زرد-قهوه ای می باشد که نوع هیدراته و ۶ آبه آن به صورت نمک سبز رنگ است که با گرم شدن گازهای سمی تولید می کند. نیکل (II) کلرید، به اشکال مختلف، مهمترین منبع نیکل برای سنتزهای شیمیایی است.

 

نیکل کلراید در آبکاری کاتالیزورهای نیکل و جذب آمونیاک در ماسک های گاز صنعتی استفاده می شود. نیکل دی کلرید ترکیبی از نیکل و کلرید است که در آن نسبت نیکل (در حالت اکسیداسیون ۲+) به کلرید ۱: ۲ است. این ماده به عنوان یک مسدود کننده کانال کلسیم و یک هاپتن نقش دارد.

 

نیکل کلریدها نرم کننده بوده و رطوبت هوا را جذب کرده و محلول ایجاد می کنند. نشان داده شده است که نمک های نیکل در اثر قرار گرفتن در معرض استنشاق طولانی مدت، در مورد ریه و مجاری بینی سرطان زا هستند.

 

خواص و مشخصات شناسایی کلرید نیکل(II)

 

خواص  مشخصات
شکل فیزیکی                                                    پودر زرد – قهوه ای فرمول شیمیایی                                                                     NiCl۲
دانسیته                                                                        (g/cm۳)۳.۵۵ وزن مولکولی                                                         (g/mol)129.599
نقطه ذوب                                                                           (۰C)1001 شماره (CAS No)                                                        ۷۷۱۸-۵۴-۹
حلالیت در آب                                                                            محلول ساختار کریستالی                                                           مونوکلینیک

 

تولید و سنتز کلرید نیکل(II)،

 

بیشترین مقیاس تولید کلرید نیکل شامل استخراج اسید کلریدریک مات نیکل و باقیمانده های حاصل از پخت تصفیه سنگ معادن حاوی نیکل است. نیکل کلراید معمولاً در آزمایشگاه تهیه نمی شود زیرا ارزان است و ماندگاری بالایی دارد.

 

حرارت دادن هگزاهیدرات در محدوده ۱۳۳-۶۶ درجه سانتی گراد باعث تولید شکل هیدراته دو آبه زرد رنگ می شود. هیدرات ها با گرم شدن در تیونیل کلرید یا با گرم شدن در زیر جریان گاز HCl به شکل بدون آب تبدیل می شوند.

 

{\displaystyle {\ce {NiCl2.6H2O + 6 SOCl2 -> NiCl2 + 6SO2 + 12HCl}}}

 

گرم کردن هیدرات ها، به راحتی دی کلرید بدون آب را تأمین نمی کند. کمبود آب در این ترکیب، با تغییر رنگ از سبز به زرد همراه است. در صورت نیاز به یک ترکیب خالص بدون وجود کبالت، می توان کلرید نیکل را با احتیاط و گرمایش کلرید هگزا آمین نیکل تهیه کرد:

 

{\displaystyle {\ce {{\overset {hexammine \atop nickel~chloride}{[Ni(NH3)6]Cl2}}->[175-200^{\circ }{\ce {C}}]NiCl2{}+6NH3}}}

 

کاربردهای نیکل(II) کلرید، در سنتز آلی

 

کاربردهای کلرید نیکل(II) در سنتز آلی

 

کلراید نیکل۲ و فرم هیدراته آن گاهی اوقات در سنتز آلی مفید هستند. به عنوان یک اسید لوئیس خفیف، به عنوان مثال:

 

– برای ایزومریزاسیون مجموعه ای از دی نول ها:

 

General reaction scheme for the isomerisation of dienols

 

– در ترکیب با CrCl2 برای اتصال یک آلدهید و یک یدید وینیل برای ایجاد الکل های آلیلیک.

 

– برای کاهش انتخابی در حضور LiAlH۴، به عنوان مثال برای تبدیل آلکن ها به آلکان ها.

 

– به عنوان پیش ماده کاتالیزور بورید نیکل P-1 و P-2 براون از طریق واکنش با NaBH۴.

 

– به عنوان پیش ماده تقسیم نیکل با کاهش با روی، برای کاهش آلدهیدها، آلکن ها و ترکیبات معطر نیترو. این معرف همچنین واکنش های هم جفت سازی را ایجاد می کند، یعنی ۲RX → R-R که در آن R = آریل، وینیل است.

 

– به عنوان یک کاتالیزور برای ساختن آریل فسفونات های دیالکیل از فسفیت ها و آریل یدید، ArI:

 

ArI + P(OEt)۳ → ArP(O)(OEt)۲ + EtI

 

از NiCl۲-dme (یا NiCl۲-glyme) به دلیل افزایش حلالیت در مقایسه با هگزاهیدرات استفاده می شود. در تصویر زیر، NiCl۲ به عنوان پیش ماده کاتالیست مورد استفاده قرار گرفته است:

 

NiCl2 به عنوان پیش ماده کاتالیست

 

از کاربردهای دیگر کلرید نیکل(II)، استفاده از محلول های نیکل کلراید برای آبکاری نیکل بر روی سایر مواد فلزی می باشد.

 

نیکل (II) کلرید در هنگام بلع، استنشاق، تماس با پوست و تماس چشمی تحریک کننده است. قرار گرفتن در معرض استنشاق طولانی مدت نیکل و ترکیبات آن، با افزایش خطر ابتلا به سرطان در ریه ها و مجاری بینی ارتباط دارد.

 

منابع:

۱) www.pubchem.ncbi.nlm.nih.gov

۲) www.en.wikipedia.org

 

 

جهت جستجوی این محصول اینجا جستجو کنید.

خرید محصولات از این سایت تحت گارانتی دکتر شاهرضایی می باشد.