تیوسیانات جیوه

 

تیوسیانات جیوه (II)، پودری سفید رنگ و یک ترکیب شیمیایی معدنی متشکل از یون های مثبت جیوه و آنیون های تیوسیانات می باشد. در بیشتر مقاله های معرفی این ماده، نام مار فرعون هم آورده می شود!

 

علت این موضوع این است که، هنگامی که این ترکیب در حضور یک منبع حرارتی به اندازه کافی قوی باشد، یک واکنش سریع و گرمازا ایجاد می کند که جرم زیادی از ماده ای جامد و مارپیچ، شبیه مار را تولید می کند که در ادامه تصویر آن را می بینید.

 

رنگ ماده جامد حاصل می تواند از خاکستری تیره تا رنگ برنزه روشن باشد که قسمت داخلی آن بسیار تیره تر از خارج آن است. واکنش احتراق تیوسیانات جیوه چندین مرحله دارد و باعث تشکیل یک توده قهوه ای نامحلول می شود که در درجه اول نیترید کربن (C۳N۴) است، و همینطور سولفید جیوه و دی سولفید کربن نیز تولید می شود.

 

خواص و مشخصات شناسایی تیوسیانات جیوه

 

خواص  مشخصات
شکل فیزیکی                                                                     پودر سفید فرمول شیمیایی                                                                 Hg(SCN)۲
دانسیته                                                                      (g/cm۳) ۳.۷۱ وزن مولکولی                                                       (g/mol) 316.755
نقطه ذوب (تخریب ساختار)                                                       (۰C)165 شماره (CAS No)                                                         ۵۹۲-۸۵-۸
حلالیت در آب                                                             (g/100ml) 0.069 حساسیت مغناطیسی                                                          دارد!

 

سنتز و ساختار تیوسیانات جیوه

 

اولین سنتز این ماده احتمالاً در سال ۱۸۲۱ میلادی و توسط یونس یعقوب برزلیوس به انجام رسیده است:

 

HgO + 2HSCN → Hg(SCN)۲ + H۲O

 

و به دنبال آن، شواهد اولین نمونه خالص در سال ۱۸۶۶ و توسط شیمیدانی به نام اوتو هرمس تهیه شده است. جیوه تیوسانات، از طریق تصفیه محلول های حاوی یون های جیوه (II) و تیوسیانات تهیه می شود. حلالیت کم تیوسیانات جیوه، باعث رسوب آن از محلول می شود.

 

Hg(NO۳)۲ + ۲ KSCN → Hg(SCN)۲ + ۲KNO۳

 

محصول نهایی یک ساختار پلیمری شامل پیوندهای کئوردیناسیونی با مراکز +Hg۲ می باشد.

 

طیف های FTIR و رامان تیوسیانات جیوه

 

طیف های FTIR و رامان تیوسیانات جیوه

 

کاربردهای تیوسیانات جیوه،

 

کاربردهای تیوسیانات جیوه

 

 

تیوسیانات جیوه در سنتزهای شیمیایی مورد استفاده قرار می گیرد. واکنش های آن با هالیدهای آلی، دو محصول به همراه دارد، که یکی با گوگرد به ترکیب آلی و دیگری با نیتروژن به ترکیب آلی متصل شده است.

 

کشف شده است که تیوسیانات جیوه، می تواند با استفاده از طیف سنجی و بخش قابل مشاهده در اشعه ماورا بنفش، محدودیت های تشخیصی در تعیین یون های کلرید را در آب بهبود بخشد.

 

این روش برای اولین بار در سال ۱۹۵۲ میلادی پیشنهاد شد و از آن زمان تاکنون روشی معمول برای تعیین یون های کلرید در آزمایشگاههای سراسر جهان بوده است. ابتدا یک سیستم خودکار در سال ۱۹۶۴ اختراع شد و سپس یک دستگاه تجزیه و تحلیل شیمیایی در سال ۱۹۷۴ توسط تکنیکن (Tarrytown، NY، USA) در دسترس قرار گرفت.

 

مکانیسم اصلی شامل افزودن تیوسیانات جیوه به محلول با غلظت نامشخص یون های کلرید و آهن به عنوان معرف است. یون های کلرید باعث جدا شدن نمک تیوسیانات جیوه و اتصال یون تیوسیانات با (Fe (III می شود که در ۴۵۰ نانومتر به شدت جذب می شود. این جذب امکان اندازه گیری غلظت کمپلکس آهن را فراهم می کند. این مقدار به شخص اجازه می دهد غلظت کلرید را محاسبه کند.

 

این ماده می تواند برای تعیین غلظت یون های کلرید در محلول آبی استفاده شود. تیوسیانات جیوه بدون آهن (III)، به محلول با غلظت ناشناخته یون های کلرید اضافه می شود و مجموعه ای از یون تیوسیانات جیوه و کلرید را تشکیل می دهد که نور را با ۲۵۴ نانومتر جذب می کند و اندازه گیری دقیق تر غلظت را نسبت به روش فوق، با استفاده از آهن امکان پذیر می کند.

 

 

منابع:

۱) www.en.wikipedia.org

۲) www.pubchem.ncbi.nlm.nih.gov

 

جهت جستجوی این محصول اینجا جستجو کنید.

خرید محصولات از این سایت تحت گارانتی دکتر شاهرضایی می باشد.