سولفید آهن (II)

 

سولفید آهن (II) یکی از ترکیبات شیمیایی و از خانواده مواد معدنی می باشد. سولفیدهای آهن غیر استوکیومتری، اغلب کمبود آهن دارند و به رنگ خاکستری متمایل به سیاه و محلول در اسید هستند و البته به میزان کمی هم در آب حل می شوند!

 

از جمله کاربردهای سولفید آهن در زیست شناسی و بیوشیمی می باشد. این ترکیب در اثر خوردن کمی سمی است. با اسیدها واکنش داده و گاز سولفید هیدروژن سمی تولید می کند و جزء دسته مواد خطرناک در نظر گرفته شده است. این ماده در اثر خوردن کمی سمی است و جزء دسته مواد شیمیایی خطرناک در نظر گرفته می شود.

 

خواص و مشخصات شناسایی سولفید آهن (II)

 

خواص  مشخصات
شکل فیزیکی                                                       جامد خاکستری رنگ فرمول شیمیایی                                                                      FeS
دانسیته                                                                        (g/cm۳) ۴.۸۴ وزن مولکولی                                                          (g/mol) 87.910
نقطه ذوب                                                                            (۰C)1194 شماره (CAS No)                                                         ۱۳۱۷-۳۷-۹
حلالیت در آب                                                  خیلی کم (تقریبا نامحلول) حلالیت در اسید                                                     واکنش می دهد

 

آماده سازی و ساختار سولفید آهن (II)

 

FeS را می توان با حرارت دادن آهن و گوگرد بدست آورد:

 

Fe + S → FeS

 

FeS از ساختار آرسنید نیکل استفاده می کند، که شامل مراکز Fe هشت وجهی و سایت های سولفید منشوری مثلثی می باشد.

 

واکنش پذیری آهن (II) سولفید

 

واکنش پذیری آهن (II) سولفید

 

سولفید آهن، با اسید کلریدریک واکنش می دهد و سولفید هیدروژن آزاد می کند:

 

FeS + 2HCl → FeCl۲ + H۲S
FeS + H۲SO۴ → FeSO۴ + H۲S

 

در هوای مرطوب، سولفیدهای آهن به سولفات آهن هیدراته اکسید می شوند.

 

کاربردها در زیست شناسی و بیوشیمی

 

کاربردها در زیست شناسی و بیوشیمی

 

سولفیدهای آهن به طور گسترده ای به صورت پروتئین های آهن و گوگرد در طبیعت ظاهر می شوند. از آنجا که مواد آلی در شرایط کم اکسیژن (یا حضور اکسیژن) مانند مرداب ها یا مناطق مرده دریاچه ها و اقیانوس ها تحلیل می روند، باکتری های کاهنده، سولفات های مختلف موجود در آب را کاهش می دهند و باعث تولید سولفید هیدروژن می شوند.

 

مقداری از سولفید هیدروژن با یون های فلزی موجود در آب یا جامد واکنش داده و آهن یا سولفیدهای فلزی تولید می کند که محلول در آب نیستند. این سولفیدهای فلزی مانند سولفید آهن (II) اغلب سیاه یا قهوه ای هستند و منجر به رنگ لجن می شوند! پیروتیت یک ماده زائد باکتری Desulfovibrio، از جمله باکتری های کاهش دهنده سولفات است.

 

وقتی تخم مرغ برای مدت طولانی پخته شود، ممکن است سطح زرده سبز شود. این تغییر رنگ به دلیل سولفید آهن (II) است که به صورت واکنش آهن حاصل از زرده با سولفید هیدروژن آزاد شده از سفیده تخم مرغ در اثر حرارت ایجاد می شود. این واکنش در تخم مرغ های مانده تر، با سرعت بیشتری اتفاق می افتد زیرا سفیده ها قلیایی ترند.

 

از وجود سولفور آهن به عنوان رسوب قابل مشاهده سیاه در محیط رشد آگار آهن پپتون، می توان برای تشخیص بین میکروارگانیسم هایی که آنزیم متابولیزه کننده سیستئین دسولفیدراز را تولید می کنند و آنهایی که تولید نمی کنند، استفاده کرد.

 

آگار آهن پپتون حاوی آمینو اسید سیستئین و یک نشانگر شیمیایی، سیترات فریک است. تخریب سیستئین باعث آزاد شدن گاز سولفید هیدروژن می شود که با سیترات فریک واکنش داده و سولفید آهن تولید می کند.

 

در مقاله ای که در سال ۱۹۹۳ در مجله ACS منتظر شده است، خصوصیات ولتامتری کمپلکس های سولفید آهن (II) در محلول های آزمایشگاهی و  همچنین نمونه آب های دریایی و منافذ آبی مورد مطالعه قرار گرفته است که می توانید از منبع شماره ۲ به لینک مقاله دسترسی داشته باشید.

 

منابع:

۱) www.en.wikipedia.org

۲) www.pubs.acs.org

 

برای جستجوی این محصول اینجا جستجو کنید.

خرید محصولات از این سایت تحت گارانتی دکتر شاهرضایی می باشد.